Dlaczego łapy psów pachną popcornem? Ten zapach zna wielu opiekunów

Psie łapy mają własny, bardzo charakterystyczny zapach. Niektórzy porównują go do popcornu, inni do chipsów kukurydzianych, albo nachosów. Według PetMD taki aromat może wynikać z działania naturalnie występujących bakterii i drożdżaków, które dobrze czują się w ciepłym i lekko wilgotnym środowisku między opuszkami łap.

Najczęściej wymienia się bakterie Pseudomonas i Proteus. American Kennel Club cytuje dr. Jerry’ego Kleina, lekarza weterynarii, który wyjaśnia, że gdy te bakterie znajdują się na psich łapach, mogą wytwarzać drożdżowy zapach przypominający chipsy kukurydziane.

To nie znaczy, że pies jest brudny. Skóra każdego zwierzęcia ma swój mikrobiom, czyli naturalną społeczność mikroorganizmów. Łapy są jednak szczególnym miejscem, bo dotykają trawy, ziemi, chodników, dywanów, wilgoci i kurzu. Do tego opuszki łap są jednym z miejsc, przez które pies może się pocić. Sama wilgoć nie musi pachnieć intensywnie, ale w połączeniu z ciepłem oraz naturalnymi bakteriami i drożdżakami na skórze może wzmacniać charakterystyczny zapach łap.

Delikatny zapach popcornu albo kukurydzianych chrupek z psich łap może być zupełnie normalny. Czujesz go dopiero z bliska? Skóra między palcami wygląda zdrowo, pies nie kuleje, nie liże łap uporczywie i nie zauważasz zaczerwienienia? Zwykle nie ma powodów do niepokoju. Taki aromat często nasila się w cieplejsze lub wilgotne dni, gdy łapy łatwiej zatrzymują wilgoć. Problem zaczyna się wtedy, gdy zapach staje się bardzo intensywny albo pojawia się razem ze świądem, bólem, obrzękiem czy zmianami skórnymi.

Można powiedzieć, że to część psiego zapachu. Każdy pies ma swój naturalny zapach i nie zawsze musi on przypominać świeżo umyte futro. U jednych zwierząt aromat łap jest prawie niewyczuwalny, u innych robi się wyraźniejszy po spacerze, dłuższej drzemce, w ciepły dzień albo po leżeniu pod kocem. To zwykle kwestia wilgoci, ciepła i naturalnej mikroflory skóry, a nie od razu sygnał zaniedbania czy choroby. Ważne jest raczej to, czy zapach nagle się zmienił i czy towarzyszą mu inne objawy, takie jak lizanie łap, zaczerwienienie albo podrażnienie.

Niepokój powinien pojawić się wtedy, gdy zapach nagle się zmienia albo robi się bardzo mocny. Jeśli łapy pachną nie tylko popcornem, ale kwaśno, stęchle, "serowo", gnijąco albo nieprzyjemnie, warto przyjrzeć się im dokładniej. The Spruce Pets zwraca uwagę, że silny lub uporczywy zapach, zwłaszcza połączony z lizaniem, gryzieniem łap albo zmianami skórnymi, może wskazywać na infekcję bakteryjną lub drożdżakową.

Zwróć uwagę na takie objawy jak zaczerwienienie między palcami, wilgotna skóra, obrzęk, ranki, strupki, brązowe przebarwienia sierści od lizania, kulenie, bolesność przy dotyku albo ciągłe wylizywanie jednej łapy. To już nie jest zwykły "zapach popcornu", tylko sygnał, że skóra może być podrażniona.

Zapach może być silniejszy u psów, które często liżą łapy, mają alergie, dużo chodzą po mokrej trawie, pływają, mają gęstą sierść między palcami albo słabo wysychające przestrzenie między opuszkami. Wilgoć zatrzymana na łapach tworzy idealne warunki dla mikroorganizmów. PetMD wskazuje, że alergie, nadmierne lizanie, zatrzymana wilgoć i choroby skóry mogą zwiększać ryzyko nieprzyjemnego zapachu łap.

U niektórych psów problem nasila się sezonowo. Wiosną i latem łapy częściej mają kontakt z pyłkami, trawą i wilgotnym podłożem. Jesienią i zimą dochodzi błoto, sól drogowa, śnieg i wilgotne chodniki. Jeśli pies po każdym spacerze liże łapy, warto zastanowić się, czy nie reaguje na alergeny albo substancje drażniące z otoczenia.

Nie trzeba próbować całkowicie usuwać naturalnego zapachu psa. Wystarczy dbać o czystość i suchość łap. Po spacerze dobrze jest obejrzeć opuszki, przestrzenie między palcami i pazury. Jeśli pies chodził po błocie, mokrej trawie albo soli drogowej, można przemyć łapy letnią wodą i dokładnie je osuszyć.

Najważniejsze jest suszenie. Wilgotna skóra między palcami łatwiej się podrażnia, a zapach szybciej się nasila. Przy psach z dłuższą sierścią warto regularnie kontrolować futro między opuszkami, bo zatrzymuje wilgoć, piach i drobne zanieczyszczenia. The Spruce Pets zaleca m.in. utrzymywanie łap w czystości i suchości oraz sprawdzanie, czy nie ma podrażnień, urazów albo oznak infekcji.

Można, ale nie codziennie i nie przypadkowym kosmetykiem. Do zwykłego zabrudzenia najczęściej wystarczy woda i dokładne osuszenie. Jeśli łapy są naprawdę brudne, można użyć łagodnego szamponu dla psów, ale trzeba go dobrze spłukać. Resztki kosmetyku zostawione między palcami mogą podrażniać skórę, a pies prawdopodobnie będzie próbował je zlizać.

Lepiej unikać silnie perfumowanych preparatów. Psy nie potrzebują pachnieć "morską bryzą" albo cytrusami. Dla nich własny zapach jest czymś naturalnym, a zbyt intensywne kosmetyki mogą drażnić skórę i nos. Jeśli zapach łap jest silny mimo mycia albo szybko wraca, problemem może nie być brud, tylko skóra.

Łapy psów pachną popcornem, bo żyją na nich naturalne bakterie i drożdżaki, a ciepłe, wilgotne przestrzenie między opuszkami sprzyjają powstawaniu charakterystycznego zapachu. Delikatny aromat chipsów kukurydzianych zwykle jest normalny i nie oznacza choroby. Jeśli jednak zapach robi się mocny, kwaśny, nieprzyjemny albo pies liże i gryzie łapy, trzeba sprawdzić, czy nie doszło do podrażnienia, alergii lub infekcji. Najlepsza codzienna pomoc to czyste, suche łapy i szybka reakcja, gdy pojawiają się zaczerwienienia, wilgoć lub ból.

Źródła: PetMD, American Kennel Club, The Spruce Pets, Vetic