Dlaczego pies chrapie? 6 powodów, których nie warto lekceważyć

Chrapanie pojawia się u psa wtedy, gdy powietrze nie przepływa swobodnie przez nos, gardło albo górne drogi oddechowe. Tkanki zaczynają drgać i powstaje charakterystyczny dźwięk. U jednych psów jest to ciche pochrapywanie. U innych brzmi tak, jakby w pokoju spał dorosły człowiek po ciężkim dniu.

Samo chrapanie nie zawsze oznacza chorobę. Ważniejsze jest to, czy pies chrapał od dawna, czy zaczął nagle. Liczy się też rasa, masa ciała, pozycja snu i dodatkowe objawy.

Najprostszy powód to pozycja. Pies leżący na plecach, z głową odchyloną pod dziwnym kątem albo wciśnięty w poduszkę może zacząć chrapać, bo drogi oddechowe są chwilowo gorzej ułożone.

Jeśli pies zwykle oddycha cicho, a pochrapuje tylko w konkretnej pozycji, najczęściej nie ma powodu do paniki. Wystarczy, że zmieni ułożenie, a dźwięk znika.

Mopsy, buldogi francuskie, buldogi angielskie, shih tzu, pekińczyki i inne psy krótkoczaszkowe częściej chrapią z powodu budowy głowy i dróg oddechowych. Krótki pysk, wąskie nozdrza i nadmiar tkanek w gardle mogą utrudniać przepływ powietrza.

Tu trzeba uważać na popularne zdanie: "ta rasa tak ma". To, że pies krótkoczaszkowy często chrapie, nie znaczy, że zawsze oddycha komfortowo. Głośne oddychanie, chrapanie także na jawie, szybkie męczenie się, sinienie języka, omdlenia albo problemy w upał wymagają konsultacji z weterynarzem.

Nadmiar kilogramów nie obciąża tylko stawów. Może też pogarszać oddychanie. Tkanka tłuszczowa w okolicy szyi i klatki piersiowej może utrudniać swobodny przepływ powietrza, zwłaszcza podczas snu.

Jeśli pies zaczął chrapać mocniej po przybraniu na wadze, to ważny sygnał. Czasem redukcja masy ciała naprawdę poprawia komfort oddychania, ruchu i snu. Nie chodzi o "ładną sylwetkę", tylko o zdrowie.

Chrapanie może nasilać się przy podrażnieniu nosa i gardła. Kurz, dym papierosowy, mocne zapachy, pyłki, odświeżacze powietrza, perfumy albo środki czystości mogą powodować obrzęk i gorszy przepływ powietrza.

Warto zwrócić uwagę, czy pies chrapie bardziej po sprzątaniu, spacerze w okresie pylenia, zmianie legowiska albo użyciu intensywnego zapachu w domu. Jeśli pojawia się też kichanie, łzawienie, drapanie pyska albo wydzielina z nosa, dobrze skonsultować to z lekarzem weterynarii.

Nagłe chrapanie może oznaczać, że coś zmieniło się w drogach oddechowych. Powodem bywa infekcja, stan zapalny, ciało obce, polip, problem stomatologiczny albo guz. Nie da się tego ocenić tylko po dźwięku.

Szczególnie niepokojące jest chrapanie, które pojawiło się nagle u psa, który wcześniej spał cicho. Alarmowe są też świszczący oddech, duszność, kaszel, krwista wydzielina z nosa, oddychanie przez pysk, apatia albo brak apetytu.

U części psów, zwłaszcza krótkoczaszkowych, chrapanie może łączyć się z zaburzeniami oddychania podczas snu. Pies może spać niespokojnie, często zmieniać pozycję, podpierać głowę, budzić się, sapać albo mieć krótkie przerwy w oddychaniu.

Takich objawów nie warto ignorować. Dobry sen jest psu potrzebny tak samo jak człowiekowi. Jeśli pies chrapie bardzo głośno, budzi się zmęczony albo oddycha z wysiłkiem, to nie jest tylko "uroczy hałas".

Do weterynarza warto zgłosić się, jeśli chrapanie:

• pojawiło się nagle,
• szybko się nasila,
• jest bardzo głośne,
• występuje także, gdy pies nie śpi,
• łączy się z kaszlem, dusznością albo świszczącym oddechem,
• pojawia się razem z wydzieliną z nosa,
• dotyczy psa krótkoczaszkowego, który szybko się męczy,
• nasila się po przybraniu na wadze,
• budzi psa albo przerywa mu sen.

Nie każde chrapanie oznacza chorobę. Ale jeśli dźwięk zmienia się nagle albo pies wygląda, jakby oddychanie wymagało od niego wysiłku, lepiej nie czekać.

Jeśli pies poza chrapaniem czuje się dobrze, można zacząć od prostych rzeczy. Warto zadbać o prawidłową masę ciała, regularne sprzątanie legowiska, ograniczenie kurzu i unikanie dymu papierosowego w domu. Pomaga też wygodne posłanie, na którym pies nie musi spać z głową dziwnie wygiętą.

Nie podawaj psu ludzkich leków na katar, alergię ani sen bez decyzji weterynarza. To, co jest bezpieczne dla człowieka, może być dla psa szkodliwe.

Chrapanie u psa może być niewinnym odgłosem drzemki. Może też być pierwszym sygnałem, że powietrze nie przepływa tak swobodnie, jak powinno. Najważniejsze jest jedno: patrzeć nie tylko na dźwięk, ale na całego psa.