Pies ciągle ucieka z ogrodu? Najpierw sprawdź te miejsca

Zanim zaczniesz wzmacniać całe ogrodzenie, ustal, którędy ucieka i co wywołuje takie zachowanie. Dopiero wtedy dobierzesz zabezpieczenie, które rzeczywiście zatrzyma go w ogrodzie.

Czytaj także: Dlaczego pies kopie dołki w ogrodzie? Powody, o których nie miałeś pojęcia

Obejdź cały ogród i dokładnie obejrzyj ogrodzenie od strony psa. Sprawdź luźne deski, odgiętą siatkę, szczeliny przy słupkach i miękką ziemię pod płotem. Nie zapomnij o przestrzeni pomiędzy furtką a podłożem.

Gdy nie widzisz momentu ucieczki, ustaw kamerę. Nagranie pokaże, czy pies kopie, skacze, wspina się, przeciska przez otwór czy wypycha furtkę.

Sprawdź też, co dzieje się chwilę wcześniej. Psa może pobudzać widok kota, innego zwierzęcia, przechodnia lub samochodu. Przyczyną bywa również głośny dźwięk albo wyjście opiekuna z domu. Do czasu naprawy ogrodzenia nie zostawiaj uciekiniera samego w ogrodzie. Wypuszczaj go pod nadzorem, a w razie potrzeby korzystaj ze smyczy lub długiej linki.

Samo zasypanie dziury zwykle nie wystarcza. Pies może zacząć kopać w tym samym miejscu albo przenieść się kawałek dalej.

Jednym z rozwiązań jest wkopanie mocnej siatki pod ogrodzeniem. Przy psie, który kopie intensywnie, zabezpieczenie powinno sięgać odpowiednio głęboko. W praktyce często stosuje się barierę wkopaną na kilkadziesiąt centymetrów.

Nie zawsze trzeba jednak rozkopywać cały ogród. Można również przygotować zabezpieczenie w kształcie litery "L":

• pionową część siatki mocuje się do dolnej krawędzi płotu,
• poziomą część układa się na ziemi po stronie ogrodu,
• całość przykrywa się ziemią, trawą lub stabilnymi płytami.

Gdy pies zacznie kopać przy płocie, natrafi na siatkę. Musi być ona mocna, odporna na korozję i starannie przymocowana. Ostre końce drutu trzeba zagiąć albo schować pod ziemią. Na krótkim odcinku można zastosować ciężkie płyty chodnikowe. Powinny leżeć stabilnie i nie mieć ostrych ani pokruszonych krawędzi.

Buda, ławka, skrzynia, stos drewna lub duża donica mogą stać się dla psa stopniem. Dzięki nim nawet średniej wysokości ogrodzenie przestaje być przeszkodą.

Odsuń od płotu:

• meble ogrodowe,
• kosze na śmieci,
• podesty,
• skrzynie i pojemniki,
• drewno opałowe,
• duże donice.

Sprawdź również skarpy i podwyższenia terenu. Pies może rozpoczynać skok z miejsca położonego znacznie wyżej niż reszta ogrodu.

Nie ma jednej wysokości płotu odpowiedniej dla każdego psa. Liczy się wielkość zwierzęcia, jego sprawność i sposób pokonywania przeszkód. Niewielki pies może wspinać się lepiej niż duży i ciężki.

Przy psach, które przeskakują ogrodzenie, często potrzebny jest płot o wysokości około 1,8 m. Wyjątkowo sprawne zwierzę może jednak pokonać nawet taką barierę.

Ogrodzenie powinno być stabilne i pozbawione poziomych elementów, o które pies może oprzeć łapy. Zamiast montować na górze ostre zabezpieczenia, lepiej zastosować:

• gładką nadbudowę,
• siatkę nachyloną do wnętrza ogrodu,
• specjalny obracający się wałek,
• drugie, niższe ogrodzenie ustawione przed głównym płotem.

Nachylona do środka część utrudnia psu przełożenie ciała na drugą stronę. Konstrukcja musi być jednak solidna i pozbawiona miejsc, w których zwierzę mogłoby zaklinować łapę.

Przed zmianą wysokości płotu sprawdź też lokalne przepisy. W niektórych miejscach budowa wyższego ogrodzenia może wymagać zgłoszenia lub zgody.

Siatka z dużymi oczkami może działać jak drabina. Pies zaczepia łapy o kolejne otwory i stopniowo wspina się coraz wyżej. Samo podwyższenie takiego płotu może tylko wydłużyć drogę ucieczki.

Dolną i środkową część ogrodzenia można osłonić gładkim panelem albo siatką o mniejszych oczkach. Materiał najlepiej zamocować od strony ogrodu. Wtedy pies nie będzie miał dostępu do słupków, poprzeczek i wystających mocowań. Pełna osłona ogranicza również widok na ulicę. Może to pomóc psu, który rzuca się na ogrodzenie po zauważeniu kota, przechodnia lub innego zwierzęcia.

Panele muszą być dobrze przymocowane. Luźny arkusz może się odgiąć, a pies może utknąć pomiędzy nim a płotem.

Furtka często okazuje się słabszym punktem niż całe ogrodzenie. Pies może podważyć ją nosem, wypchnąć łapą albo przecisnąć się pod spodem. Czasem wystarczy niedomknięty zamek.

Sprawdź:

• odstęp pomiędzy furtką a ziemią,
• szczelinę przy słupku i zawiasach,
• stan zamka oraz zasuwy,
• możliwość otwarcia mechanizmu nosem lub łapą,
• kierunek otwierania furtki.

Zamknięcie powinno znajdować się poza zasięgiem psa. Przy wyjątkowo sprytnym uciekinierze można dodać drugą zasuwę albo karabińczyk blokujący zamek.

Dobrym rozwiązaniem jest również furtka samozamykająca. Nie zwalnia jednak domowników ze sprawdzenia, czy rzeczywiście się zatrzasnęła.

W ogrodzie często odwiedzanym przez gości lub kurierów warto stworzyć niewielką śluzę. Składa się ona z dwóch furtek. Po otwarciu pierwszej pies nadal pozostaje za drugą barierą.

Możesz też nauczyć go czekania w wyznaczonym miejscu. Do czasu utrwalenia tej umiejętności bezpieczniej odprowadzać psa do domu przed otwarciem bramy.

Mały pies nie musi kopać ani skakać. Może przecisnąć się przez otwór pomiędzy deskami, przestrzeń za krzewem albo szczelinę pod bramą.

Dolną część płotu można osłonić sztywną siatką o drobnych oczkach. Powinna ściśle przylegać do podłoża, słupków i narożników.

Szczególnie dokładnie sprawdź:

• miejsca łączenia różnych rodzajów ogrodzenia,
• przestrzeń przy furtce,
• odcinki zasłonięte roślinami,
• narożniki posesji,
• fragmenty uszkodzone przez wilgoć lub wiatr.

Po naprawie obejrzyj płot z wysokości psiego pyska. Otwór, który z góry wygląda niepozornie, może być wystarczająco duży, aby zwierzę przecisnęło głowę, barki i resztę ciała.

Czytaj także: Jak urządzić kącik dla psa w ogrodzie?

Niektóre psy próbują uciekać tylko wtedy, gdy za płotem pojawia się kot, rowerzysta, samochód albo inne zwierzę. Ciągłe bieganie wzdłuż ogrodzenia zwiększa pobudzenie. Może też prowadzić do napierania na siatkę i jej niszczenia.

W takiej sytuacji pomaga częściowe zasłonięcie widoku. Można zastosować:

• pełne panele,
• mocno zamocowaną matę,
• odpowiednio ustawioną osłonę,
• gęstą roślinność.

Krzewy nie powinny jednak rosnąć tuż przy płocie. Pies może wykorzystać je jako stopień albo schować się za nimi i niezauważenie k opać.Osłona nie rozwiąże każdego problemu, ale zmniejszy liczbę bodźców prowokujących pogoń, szczekanie i próby ucieczki.

Pies nie ucieka po to, aby zrobić opiekunowi na złość. Może kierować nim popęd łowiecki, nuda, strach, frustracja albo chęć dotarcia do człowieka. Samce mogą również próbować wydostać się z ogrodu, gdy w pobliżu znajduje się suka w cieczce.

Jeżeli próby ucieczki zaczynają się po Twoim wyjściu, trzeba wziąć pod uwagę problem związany z rozłąką. Pies może wtedy wyć, dyszeć, drapać drzwi i szukać dowolnej drogi wydostania się z posesji.

W takim przypadku samo wzmocnienie płotu nie wystarczy. Potrzebna jest również praca nad przyczyną zachowania.

Pomóc mogą:

• regularne spacery z możliwością węszenia,
• wspólna zabawa,
• krótkie treningi,
• zabawki wypełniane jedzeniem,
• bezpieczne miejsce do kopania,
• nauka przywołania,
• ograniczenie bodźców wywołujących pogoń lub strach.

Ogród nie zastępuje spaceru ani kontaktu z opiekunem. Pies pozostawiany na zewnątrz przez wiele godzin może sam szukać sobie zajęcia. Czasem kończy się to kopaniem, wspinaniem i sprawdzaniem każdego słabego punktu ogrodzenia.

Na płocie nie powinny znajdować się wystające gwoździe, ostre końcówki, drut kolczasty ani luźne metalowe elementy. Przestraszony lub silnie pobudzony pies może nie zauważyć zagrożenia i poważnie się zranić.

Problematyczne są również niewidzialne ogrodzenia działające razem z obrożą elektryczną. Nie tworzą fizycznej bariery. Pies może przekroczyć granicę podczas pogoni albo ucieczki przed hałasem. Później może bać się wrócić, ponieważ ponowne przejście oznacza kolejny impuls.

Lokalizator GPS także nie zastąpi płotu. Może pomóc znaleźć psa po ucieczce, ale nie ochroni go przed samochodem, innym zwierzęciem ani zagubieniem.

Podobnie działa mikroczip. Ułatwia identyfikację znalezionego psa, lecz nie pokazuje jego położenia. Dlatego dane przypisane do czipa muszą być aktualne. Pies powinien mieć również adresówkę z numerem telefonu.

Nawet dobre zabezpieczenie z czasem może się poluzować. Ziemia osiada, deski butwieją, siatka się odgina, a furtka przestaje prawidłowo domykać. Po silnym wietrze, ulewie lub pracach ogrodowych obejdź całą posesję. Szczególnie uważnie sprawdź miejsca, którymi pies interesował się wcześniej.

Do czasu naprawy uszkodzenia nie zostawiaj go samego w ogrodzie. Najlepsze efekty daje połączenie solidnego płotu, nadzoru i pracy nad przyczyną ucieczek. Samo podwyższenie ogrodzenia nie pomoże, gdy obok nadal stoi ławka, furtka się nie domyka, a pies codziennie próbuje wydostać się z powodu lęku lub silnego pobudzenia.