Selkirk rex – skąd się wziął kot w "owczej skórze"?
Historia rasy jest wyjątkowo dobrze udokumentowana. Jej początki sięgają Montany w Stanach Zjednoczonych i końca lat 80. XX wieku. W miocie zwykłej kotki pojawiło się kocię o zupełnie innej sierści niż jego rodzeństwo. Kotka miała falowane futro i kręcone wąsy. Trafiła do hodowczyni kotów perskich Jeri Newman i otrzymała imię Miss DePesto of NoFace.
Newman skojarzyła ją później z czarnym persem. W miocie urodziło się sześć kociąt, z których trzy odziedziczyły kręconą sierść. Była to ważna wskazówka: cecha okazała się związana z genem dominującym, inaczej niż w przypadku niektórych innych ras typu rex.
W rozwijaniu rasy wykorzystywano m.in. persy, koty egzotyczne oraz brytyjskie krótkowłose. Ich wpływ widać do dziś nie tylko w budowie selkirk rexa, ale częściowo również w jego temperamencie. TICA opisuje te koty jako łagodne, cierpliwe i towarzyskie.
Nazwa rasy również ma ciekawą historię. "Selkirk" pochodzi od nazwiska rodowego ojczyma Jeri Newman, która rozwijała rasę. Człon "rex" stosuje się natomiast w nazwach części ras kotów o kręconej lub falowanej sierści. CFA podkreśla, że selkirk rex jest jedyną rasą kota, której nazwę utworzono od nazwiska konkretnej osoby.
Rasa szybko zaczęła zdobywać oficjalne uznanie organizacji felinologicznych. Obecnie selkirk rex jest uznawany m.in. przez TICA, CFA i GCCF.
Jak wygląda selkirk rex?
Najbardziej charakterystyczną cechą rasy jest oczywiście kręcona, bardzo gęsta sierść. Selkirk rex występuje zarówno w odmianie krótkowłosej, jak i długowłosej.
U krótkowłosych kotów futro jest gęste, pluszowe i tworzy wyraźne fale oraz loki. Odmiana długowłosa wygląda bardziej nieporządnie – włosy układają się w luźne skręty, szczególnie na szyi, brzuchu i ogonie. Kręcone mogą być nawet wąsy i brwi.
Co ciekawe, wygląd sierści może się zmieniać. Kocięta rodzą się kręcone, później część z nich może okresowo stracić część loków. Dorosła szata rozwija się stopniowo i może osiągać pełną formę dopiero około drugiego roku życia. Na stopień skręcenia wpływają również wiek, hormony, pora roku i klimat.
Selkirk rex nie jest drobnym, delikatnym kotem. Ma mocną, ciężką budowę, szeroką głowę, pełne policzki, duże okrągłe oczy i dobrze umięśnione ciało. GCCF podaje przedział około 9–16 funtów, czyli mniej więcej 4,1–7,3 kg. Kotki są zazwyczaj lżejsze od kocurów.
Dopuszczalne są różne kolory i wzory umaszczenia. Nie ma więc jednego typowego "koloru selkirka" – najbardziej charakterystyczna pozostaje struktura jego sierści.
Charakter selkirk rexa
Wygląd przypominający pluszową zabawkę współgra z dość spokojnym temperamentem. Organizacje felinologiczne opisują te koty jako łagodne, cierpliwe, uczuciowe i zrównoważone, ale jednocześnie chętne do zabawy.
Nie należy jednak zakładać, że każdy przedstawiciel rasy będzie typowym kanapowcem. Selkirk rex może być ciekawski, inteligentny i aktywny. Zwykle lubi kontakt z człowiekiem i źle pasuje do domu, w którym miałby codziennie spędzać bardzo wiele godzin zupełnie sam.
Przy prawidłowej socjalizacji może dobrze odnaleźć się w rodzinie z dziećmi oraz w domu, w którym mieszkają inne koty lub przyjazny wobec kotów pies. TICA i GCCF wskazują właśnie tolerancję wobec dzieci i innych zwierząt jako jedną z typowych cech rasy.
Warto jednak pamiętać, że rasa nie jest gwarancją konkretnego charakteru. Na zachowanie kota wpływają również socjalizacja, doświadczenia, zdrowie i indywidualny temperament.
Pielęgnacja, żywienie i zdrowie selkirk rexa
Nietypowa sierść wymaga trochę innego podejścia niż proste futro większości kotów. Najważniejsza zasada brzmi: nie rozczesywać loków bez potrzeby.
TICA zaleca delikatne przeczesywanie gęstej sierści kilka razy w tygodniu, aby usuwać martwe włosy i zapobiegać kołtunom. Hill's sugeruje przy mniej wymagającej szacie nawet około jednego dokładnego czesania tygodniowo. W praktyce częstotliwość trzeba dopasować do długości futra i konkretnego kota – odmiana długowłosa może potrzebować częstszej kontroli.
Najlepiej sprawdza się grzebień o szeroko rozstawionych zębach oraz delikatne rozdzielanie sierści palcami. Zbyt intensywne szczotkowanie może rozprostować loki i sprawić, że futro zacznie wyglądać na napuszone.
Niektóre selkirk rexy mają bardziej tłustą sierść. W takiej sytuacji może być potrzebna okazjonalna kąpiel. GCCF zwraca też uwagę na potrzebę kontroli uszu.
Czy selkirk rex jest hipoalergiczny?
Nie. Kręcona sierść nie oznacza, że kot nie wywoła reakcji alergicznej. GCCF wyraźnie zaznacza, że twierdzenie o hipoalergiczności tej rasy jest nieprawidłowe.
Alergeny kota znajdują się m.in. w ślinie i wydzielinach skóry, a nie wyłącznie w samym włosie. Osoba z alergią powinna więc przed decyzją o zakupie spędzić czas w obecności przedstawicieli rasy i skonsultować problem z lekarzem.
Co je selkirk rex?
Rasa nie ma szczególnych wymagań żywieniowych odróżniających ją od innych zdrowych kotów. TICA podkreśla, że podstawą powinna być pełnoporcjowa karma dostosowana do wieku, masy ciała, aktywności i stanu zdrowia kota oraz stały dostęp do świeżej wody.
Nie ma potrzeby kupowania karmy wyłącznie dlatego, że na opakowaniu widnieje konkretna rasa. Znacznie ważniejsze są skład diety, odpowiednia kaloryczność i utrzymanie prawidłowej masy ciała.
Na co może chorować selkirk rex?
Rasa jest generalnie opisywana jako zdrowa, ale jej historia hodowlana sprawia, że trzeba zwracać uwagę przede wszystkim na choroby występujące w liniach ras wykorzystanych podczas jej tworzenia.
GCCF wymienia szczególnie:
- wielotorbielowatość nerek (PKD), kojarzoną m.in. z persami,
- kardiomiopatię przerostową (HCM), występującą także u kotów brytyjskich.
W Wielkiej Brytanii GCCF wymaga, aby selkirk rexy rejestrowane do hodowli miały odpowiedni status genetyczny dotyczący PKD.
Przy wyborze hodowli warto więc nie poprzestawać na informacji, że "rodzice są zdrowi". Należy zapytać o konkretne wyniki badań rodziców, w tym badania w kierunku PKD i kontrolę kardiologiczną pod kątem HCM.
W źródłach pojawiają się także problemy dotyczące jamy ustnej i przyzębia, dlatego tak jak u innych kotów warto przyzwyczajać zwierzę do kontroli zębów i regularnych wizyt u lekarza weterynarii.
Ile żyje selkirk rex?
GCCF podaje około 15 lat, natomiast TICA określa przeciętną długość życia na około 10–15 lat i więcej. Nie ma jednak jednej liczby gwarantującej długość życia konkretnego kota. Ogromne znaczenie mają genetyka, dieta, masa ciała, profilaktyka i szybkie leczenie chorób.
Ile kosztuje selkirk rex i dla kogo będzie dobrym wyborem?
Selkirk rex pozostaje w Polsce rasą znacznie rzadszą niż np. maine coon, ragdoll czy kot brytyjski. Oznacza to, że na kocię z konkretnej, odpowiedzialnej hodowli można czasem czekać.
We wrześniu 2026 roku ceny kociąt selkirk rex w polskich ogłoszeniach wynosiły najczęściej około 3–5,5 tys. zł. Zdarzają się też tańsze oferty, ale sama cena czy deklaracja o rodowodzie nie wystarczą, by ocenić hodowlę. Przed zakupem warto sprawdzić organizację, w której jest zarejestrowana, wyniki badań rodziców i dokumentację kocięcia
Przed zakupem warto sprawdzić:
- w jakiej organizacji zarejestrowana jest hodowla,
- rodowód kocięcia,
- wyniki badań rodziców,
- warunki, w których wychowywane są kocięta,
- sposób ich socjalizacji,
- szczepienia, odrobaczenia i oznakowanie mikroczipem,
- umowę sprzedaży,
- wiek, w którym kocię może opuścić hodowlę.
Nie warto wybierać selkirk rexa wyłącznie ze względu na niezwykłe loki. To przede wszystkim towarzyski kot, który potrzebuje kontaktu z człowiekiem, zabawy i regularnej pielęgnacji sierści.
Może dobrze odnaleźć się zarówno w rodzinie, jak i u jednej osoby. Pasuje także do mieszkania, jeśli ma drapak, możliwość wspinania, zabawki i codzienny kontakt z opiekunem. Jego spokojny wygląd nie oznacza, że można zrezygnować z zabawy i wzbogacania środowiska.
Selkirk rex może być bardzo dobrym wyborem dla osoby, która chce kota kontaktowego i łagodnego, a jednocześnie jest gotowa regularnie kontrolować jego gęstą sierść. Jeśli jednak szukasz kota "bezobsługowego" albo zwierzę miałoby większość dnia spędzać samotnie, warto rozważyć również inne możliwości.
Najbardziej niezwykłe w selkirk rexie jest to, że jego charakterystyczna szata nie została zaprojektowana przez hodowców od podstaw. Wszystko zaczęło się od jednego spontanicznie urodzonego kocięcia o kręconej sierści. Kilkadziesiąt lat później jego potomkowie są rozpoznawalną rasą na całym świecie.
