Wiele zależy od wielkości psa, jego budowy i rodzaju okrywy. Wśród ras wymagających szczególnej uwagi są też takie, które na pierwszy rzut oka wcale nie wyglądają na zmarzluchów.
Chihuahua, york i maltańczyk. Mały pies szybciej się wychładza
Chihuahua ma niewielkie ciało i może szybko tracić ciepło. Przy krótkiej sierści chłód staje się jeszcze bardziej odczuwalny. Nie warto zakładać, że skoro pies ochoczo wybiegł z domu, będzie równie chętnie spacerował przez następne pół godziny.
Yorkshire terrier i maltańczyk mogą zmylić wyglądem. Mają długi włos, ale nie jest on tym samym co gęsta, dwuwarstwowa okrywa psa przystosowanego do chłodu. York jest ponadto drobny. Jeśli na spacerze zaczyna zwalniać, drżeć lub szukać drogi do domu, nie trzeba czekać na śnieg czy mróz, żeby potraktować te sygnały poważnie.
Wśród małych psów wrażliwych na zimno jest także pinczer miniaturowy. Łączy niewielkie rozmiary z krótką sierścią. U każdego z tych psów dużo zależy jednak od pogody i indywidualnej kondycji. Mokry, wietrzny dzień może być trudniejszy niż suchy spacer przy tej samej temperaturze.
Whippet biega szybko, lecz słabo chroni go sierść
Whippet, charcik włoski i greyhound mają smukłe sylwetki oraz krótką, cienką sierść. Niewielka ilość tkanki tłuszczowej także ogranicza ich ochronę przed chłodem. Pies może więc z radością ruszyć biegiem, a po zatrzymaniu szybko zacząć marznąć. Przy zimnej lub mokrej pogodzie warto rozważyć ubranie osłaniające tułów i dostosować długość spaceru do reakcji zwierzęcia.
Osobną grupą są psy bezwłose. Grzywacz chiński w odmianie bezwłosej i bezwłosy xoloitzcuintli nie mają sierści, która osłaniałaby większość ciała. Podczas chłodnego spaceru potrzebują ochrony przed wiatrem i niską temperaturą. Ubranie powinno być wygodne: jeśli obciera skórę albo ogranicza ruch, trzeba je zmienić.
Na liście pojawia się również buldog francuski, którego krótka sierść zapewnia niewielką izolację. Chłód może dokuczać także mopsowi. Przy obu rasach lepiej unikać długiego przebywania na zewnątrz podczas skrajnej pogody i obserwować oddech oraz zachowanie psa.
Po czym poznać, że pies ma dość chłodu?
Rasa daje wskazówkę, ale podczas spaceru najważniejszy jest sam pies. Zwróć uwagę, czy:
- drży lub garbi się,
- podnosi łapy i nie chce iść dalej,
- wyraźnie zwalnia albo próbuje zawrócić,
- szuka osłoniętego miejsca.
Gdy widzisz takie zachowanie, wróć z psem do ciepłego miejsca. Jeśli zmókł, osusz go. Na następny spacer z psem możesz przygotować dobrze dopasowane ubranie, szczególnie gdy pupil jest mały, szczupły, krótkowłosy lub bezwłosy. Nie ma jednej temperatury, przy której każdy pies potrzebuje kurtki. Wiek, zdrowie, wiatr i wilgoć też zmieniają to, jak znosi wyjście.
Jeśli pies słabnie, chwieje się, ledwo reaguje na Twój głos albo ma blade dziąsła, pilnie skontaktuj się z weterynarzem. Tak może objawiać się groźne wychłodzenie. Nawet pies z gęstą sierścią może zmarznąć, jeśli zbyt długo przebywa na zimnie.
