Skąd bierze się ciemny kolor języka u psa?
Określenie "niebieski język" jest umowne. W rzeczywistości może on mieć kolor granatowy, ciemnofioletowy, grafitowy albo niemal czarny. Za takie zabarwienie odpowiada melanina, czyli naturalny barwnik obecny również w skórze, sierści, nosie i tęczówkach oczu.
U jednego psa pigment obejmuje niemal cały język, u innego tworzy pojedyncze kropki lub nieregularne plamy. Podobne przebarwienia mogą być widoczne także na dziąsłach, podniebieniu, wargach, brzuchu i opuszkach łap.
Naturalna plama jest zwykle płaska i gładka. Ma taką samą strukturę jak pozostała część języka i nie przeszkadza psu podczas jedzenia, picia ani dyszenia. Można porównać ją do piega lub znamienia pigmentacyjnego na ludzkiej skórze.
Chow chow nie rodzi się z granatowym językiem
Najbardziej znaną rasą z ciemnym językiem jest s. Niebieskoczarna pigmentacja stanowi jedną z jego charakterystycznych cech, podobnie jak gęsta sierść, niewielkie uszy i ogon noszony nad grzbietem.
Szczenięta chow chow przychodzą jednak na świat z różowym językiem. Ciemny pigment zaczyna pojawiać się w pierwszych tygodniach życia. Zwykle jest już dobrze widoczny w wieku około 8–10 tygodni, ale pełne wybarwienie może trwać dłużej.
Dokładne pochodzenie tej cechy nie zostało do końca wyjaśnione. Wiadomo jednak, że ma ona podłoże genetyczne. Badania genomu chow chow wskazały obszary związane z regulacją pigmentacji, między innymi w pobliżu genów ASIP i PDPK1.
U starszych psów kolor języka może stać się nieco mniej intensywny. Pojawienie się jaśniejszych fragmentów nie musi oznaczać choroby, jeżeli zmiana następuje stopniowo, a powierzchnia języka pozostaje gładka.
Shar pei również może mieć ciemne wnętrze pyska
Shar pei jest kojarzony przede wszystkim z pomarszczoną skórą, szerokim pyskiem i małymi uszami. Jego znakiem rozpoznawczym jest jednak również mocno pigmentowana jama ustna.
Według wzorca FCI u shar pei pożądane są niebieskoczarne:
- język,
- podniebienie,
- dziąsła,
- wewnętrzne części warg.
Na języku mogą występować różowe plamy. U psów z rozjaśnionym umaszczeniem pigment bywa lawendowy lub szarofioletowy. Taki kolor nie świadczy o niedotlenieniu, jeżeli jest stałą cechą psa i nie towarzyszą mu problemy z oddychaniem ani nagłe osłabienie.
Chow chow i shar pei są rasami najbardziej kojarzonymi z niemal jednolicie ciemnym językiem. W ich przypadku nie jest to przypadkowe przebarwienie, ale element typowego wyglądu.
Ciemne plamy mogą mieć także inne psy
Granatowe lub czarne cętki nie występują wyłącznie u chow chow i shar pei. Można je zauważyć również u psów innych ras oraz mieszańców.
Ciemne plamy na języku bywają spotykane między innymi u:
- akit,
- labradorów,
- golden retrieverów,
- owczarków niemieckich,
- owczarków australijskich,
- husky syberyjskich,
- nowofundlandów,
- mastifów,
- pomeranianów,
- cocker spanieli.
Nie oznacza to, że każdy przedstawiciel wymienionej rasy będzie miał cętkowany język. U jednego psa może pojawić się niewielka kropka, u innego duża nieregularna plama, a pozostałe zwierzęta zachowają całkowicie różowe zabarwienie.
Ciemniejszy język może występować także u eurasiera, który ma wśród przodków chow chow, oraz u niektórych azjatyckich ras szpiców.
Plama na języku nie oznacza domieszki chow chow
Czarna lub granatowa cętka bywa uznawana za dowód, że pies ma wśród przodków chow chow. Sam wygląd języka nie pozwala jednak ustalić pochodzenia zwierzęcia.
Miejscowe nagromadzenie pigmentu może wystąpić u wielu niespokrewnionych ras. Nie świadczy również o tym, że pies z rodowodem jest mieszańcem. Podobne plamy pojawiają się przecież także na nosie, skórze, wargach czy podniebieniu.
Pochodzenie psa można potwierdzić na podstawie dokumentów hodowlanych albo badania DNA. Kolor języka nie jest wiarygodnym testem przynależności do konkretnej rasy.
Kiedy plamę powinien obejrzeć weterynarz?
Płaska, gładka plama obecna od młodości zazwyczaj nie jest powodem do niepokoju. Znaczenie ma jednak nie tylko kolor, ale także wygląd i tempo zmian.
Konsultacji wymaga przebarwienie, które:
- pojawiło się nagle u dorosłego psa,
- szybko się powiększa,
- zmienia kształt lub kolor,
- staje się wypukłe albo twarde,
- ma nierówną powierzchnię,
- krwawi lub pokrywa się owrzodzeniem,
- utrudnia psu jedzenie lub picie.
Niepokojącymi sygnałami są również silne ślinienie, nieprzyjemny zapach z pyska, utrata apetytu oraz wyraźna bolesność podczas dotykania okolicy pyska.
Nowa zmiana nie musi oznaczać nowotworu, ale nie powinna być oceniana wyłącznie na podstawie zdjęć znalezionych w internecie. W jamie ustnej psów mogą rozwijać się między innymi guzy wywodzące się z komórek barwnikowych.
Nagłe zasinienie języka wymaga natychmiastowej pomocy
Naturalny pigment nie pojawia się w ciągu kilku minut. Jeżeli język psa, który wcześniej był różowy, nagle staje się siny, szary lub fioletowy, może to oznaczać sinicę, czyli niedostateczne natlenienie krwi i tkanek.
Sytuacja jest szczególnie niebezpieczna, gdy jednocześnie pojawiają się:
- problemy z oddychaniem,
- głośny, świszczący lub bardzo płytki oddech,
- sine albo szare dziąsła,
- nagłe osłabienie,
- chwiejny chód,
- intensywne dyszenie,
- zapaść lub utrata przytomności.
Sinica może towarzyszyć poważnym chorobom serca i płuc, niedrożności dróg oddechowych, zatruciom, urazom oraz przegrzaniu. Pies z takimi objawami wymaga pilnej pomocy weterynaryjnej.
Ciemny język obecny od młodości zwykle jest naturalną cechą psa. Nagła zmiana koloru, szczególnie połączona z trudnościami w oddychaniu lub osłabieniem, nie powinna być traktowana jak zwykłe przebarwienie.
Źródła: American Kennel Club, Fédération Cynologique Internationale, Royal Kennel Club, VCA Animal Hospitals, BMC Genomics.
Disclaimer: Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji weterynaryjnej. Jeśli język psa nagle zmienił kolor, zwierzę ma trudności z oddychaniem, słabnie lub traci przytomność, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.
