7 rzeczy, których kot boi się najbardziej. Ogórek wcale nie jest najgorszy

Dla człowieka odkurzacz, suszarka czy burza to zwykły hałas. Dla kota może to być sygnał alarmowy. Koty mają bardzo wrażliwy słuch, dlatego głośne i nagłe dźwięki mogą wywoływać u nich strach, chowanie się, ucieczkę albo napięcie. PetMD wymienia wśród częstych kocich lęków m.in. fajerwerki, grzmoty, odkurzacze, kosiarki i suszarki.

Najgorsze są dźwięki, których kot nie rozumie i nie może przewidzieć. Dlatego jeden kot zniesie telewizor, ale spanikuje przy dzwonku do drzwi. Inny będzie spokojny przy rozmowie, ale zniknie na sam widok odkurzacza.

Są koty, które witają gości jak recepcjonista w hotelu. Ale wiele z nich wybiera bezpieczniejszą strategię: ucieczka za kanapę i obserwacja spod stołu. Nowi ludzie oznaczają nowe zapachy, głosy, ruchy i zachowania. Dla kota to może być za dużo naraz.

Catster zwraca uwagę, że dom jest dla kota miejscem rutyny i bezpieczeństwa, a pojawienie się nowych osób może to poczucie zaburzyć. Szczególnie ostrożne bywają koty słabiej socjalizowane, po złych doświadczeniach albo z natury bardziej lękliwe.

Koty lubią przewidywalność. Ta sama miska i kuweta. Ten sam karton, który miał być wyrzucony trzy tygodnie temu, ale przecież "kot go kocha".

Dlatego przeprowadzka, remont, nowe meble, inny żwirek, zmiana miejsca karmienia albo pojawienie się dziecka mogą u kota wywołać stres. PetMD podaje, że koty są zwierzętami mocno przywiązanymi do rutyny, a zmiany w otoczeniu mogą wzbudzać u nich lęk i niepokój.

Tu nie chodzi o to, że kot "obraził się na nową komodę". On po prostu musi sprawdzić, czy jego świat nadal jest bezpieczny.

Nowy pies, drugi kot w domu albo obce zwierzę za oknem mogą u kota uruchomić tryb pełnej czujności. Dla opiekuna pies może "tylko chcieć się pobawić", ale kot widzi to inaczej: duże, głośne, szybkie zwierzę, które narusza jego bezpieczną przestrzeń. Nic dziwnego, że zamiast ciekawości pojawia się napięcie, syczenie albo ucieczka do kryjówki.

Best Friends Animal Society wyjaśnia, że koty mają powód, by bać się psów: wiele psów jest większych, pachnie jak drapieżnik i może instynktownie gonić szybko poruszające się zwierzęta. Nawet jedno złe doświadczenie może sprawić, że kot zacznie unikać psa.

Dlatego przy zapoznawaniu zwierząt nie ma miejsca na zasadę: "jakoś się dogadają". Lepiej robić to powoli, z możliwością ucieczki, kryjówek i osobnych stref.

Dla wielu kotów transporter kojarzy się tylko z jednym: wizytą u weterynarza. A za tym często idzie cała seria stresujących bodźców — samochód, obce zapachy, hałas, inne zwierzęta w poczekalni i badanie przez nieznaną osobę. Nic więc dziwnego, że kot potrafi zrobić wszystko, żeby do transportera nie wejść. Z jego perspektywy to nie jest "zwykłe pudełko", ale zapowiedź sytuacji, nad którą nie ma kontroli.

Transporter jest jedną z tych rzeczy, których wiele kotów się boi. Oczywiście sam w sobie nie musi być dla mruczka straszny. Problem często zaczyna się od skojarzeń. Jeśli pojawia się tylko przed wizytą u weterynarza, podróżą samochodem albo inną stresującą sytuacją, kot szybko uczy się, że wejście do środka oznacza coś nieprzyjemnego. Dlatego może chować się na sam jego widok, nawet zanim opiekun zdąży zrobić cokolwiek więcej.

Pomaga zostawienie transportera w domu na stałe. Bez dramatu i pośpiechu. Z kocykiem, smaczkiem albo zabawką. Wtedy przestaje być "bramą do weterynaryjnego piekła", a zaczyna być zwykłą kryjówką.

Wiele kotów nie lubi wody, zwłaszcza gdy zostają nagle zmoczone. Mokra sierść jest cięższa, zmienia zapach i odbiera kotu komfort. Dla zwierzęcia, które dużą część dnia poświęca pielęgnacji, przymusowa kąpiel może być naprawdę stresująca.

PetMD wymienia wodę jako jeden z częstych kocich lęków. Nie oznacza to, że każdy kot boi się każdej kropli. Są koty, które piją z kranu, wkładają łapę do miski albo interesują się prysznicem. Co innego ciekawość, a co innego nagłe wsadzenie kota do wanny.

Słynne filmiki z kotami wyskakującymi na widok ogórka mogą wyglądać zabawnie. Dla kota to jednak nie żart. Najczęściej nie chodzi o sam ogórek, ale o to, że coś nagle pojawiło się za jego plecami, często wtedy, gdy jadł albo był zajęty.

Koty mogą bać się nowych przedmiotów, zwłaszcza jeśli pojawiają się nagle. Takie celowe straszenie kota dla zabawy nie jest fair i może zwiększać stres.

Kot przestrasza się tego, co nagle pojawiło się w jego bezpiecznej strefie.

Strach u kota nie zawsze wygląda jak filmowa panika. Czasem to tylko spięte ciało, szerokie źrenice albo nagłe zniknięcie z pokoju. PetMD wymienia wśród sygnałów strachu m.in. syczenie, warczenie, chowanie się, drżenie, szybki oddech, odchylanie się od źródła lęku, spłaszczone uszy, szeroko otwarte oczy, nastroszoną sierść i napięty ogon.

Cats Protection dodaje, że u zestresowanego kota można zauważyć m.in. płaskie uszy, szeroko otwarte oczy, rozszerzone źrenice i napięte wibrysy. Jeśli kot chowa się częściej niż zwykle, może być zestresowany, przestraszony albo chory.

Najgorsze, co można zrobić, to wyciągać kota z kryjówki na siłę. Dla człowieka to może wyglądać jak "pocieszanie". Dla kota to często kolejny stres.

Lepiej:

• dać mu bezpieczną kryjówkę,
• nie karać za syczenie ani ucieczkę,
• mówić spokojnym głosem,
• nie zmuszać do kontaktu z gośćmi,
• wprowadzać nowe rzeczy powoli,
• zostawić transporter w domu jako neutralny przedmiot,
• przy hałasie zamknąć okna, zasłonić zasłony i dać kotu spokojne miejsce.

PDSA podkreśla, że pozytywna socjalizacja kociąt z różnymi doświadczeniami, ludźmi i dźwiękami pomaga im lepiej radzić sobie w dorosłym życiu. U dorosłych kotów też można pracować nad lękiem, ale trzeba robić to stopniowo i bez presji.

Jeśli kot przestraszy się odkurzacza i schowa na chwilę pod łóżko, zwykle nie ma tragedii. Ale jeśli zaczyna ukrywać się całymi dniami, przestaje jeść, unika kuwety, jest agresywny, apatyczny albo nagle zmienia zachowanie, warto skontaktować się z weterynarzem.

Strach może być reakcją na stres, ale może też maskować ból albo chorobę. Koty są mistrzami ukrywania problemów. Czasem "on po prostu się boi" oznacza tak naprawdę: "coś jest nie tak".

Koty najczęściej boją się tego, co zabiera im kontrolę: hałasu, obcych ludzi, nowych zapachów, zmian, podróży i nagłych niespodzianek. Nie robią tego z przekory. To ich sposób na przetrwanie.

Najlepsza pomoc? Nie śmiać się, nie straszyć, nie wyciągać na siłę. Dać kotu czas, spokój i miejsce, w którym może poczuć się bezpiecznie. W kocim świecie to naprawdę dużo.

Źródła

• PetMD, Catster, PDSA, Cats Protection, Best Friends Animal Society