Kiedy biegunka u szczeniaka jest groźna? Tych objawów nie wolno przeczekać
Biegunka u szczeniaka potrafi wyglądać niewinnie, zwłaszcza gdy maluch nadal merda ogonem i chce się bawić. Problem w tym, że młody pies odwadnia się szybciej niż dorosły. Luźny stolec może być pierwszym sygnałem infekcji, pasożytów albo zatrucia. Nie każda biegunka oznacza nagły wyjazd do kliniki, ale są objawy, przy których nie warto czekać do rana. Najważniejsze jest jedno: patrz nie tylko na kupę, ale też na zachowanie szczeniaka.
Jedna rzadsza kupa to nie powód do paniki
U szczeniąt luźny stolec zdarza się dość często. Powodem może być stres po zmianie domu, nagła zmiana karmy, podjadanie śmieci, zjedzenie czegoś z ogrodu, pasożyty, infekcja albo reakcja na nowe smakołyki.
Czasem szczeniak ma jednodniowe problemy z brzuchem po przeprowadzce, wizycie u weterynarza albo po zbyt szybkim przejściu na inną karmę. Jeśli pies jest żywy, pije wodę, nie wymiotuje, nie ma krwi w kale i biegunka nie jest bardzo wodnista, można go uważnie obserwować.
Ale "obserwować" nie znaczy ignorować. U szczeniaka sytuacja może zmienić się bardzo szybko.
Kiedy biegunka u szczeniaka jest groźna?
Do weterynarza trzeba zadzwonić lub pojechać pilnie, jeśli biegunce towarzyszy którykolwiek z tych objawów:
- krew w kale, zwłaszcza jeśli jest jej więcej niż smuga,
- czarny, smolisty kał,
- wymioty,
- brak apetytu,
- odmowa picia,
- apatia, osłabienie, senność,
- bardzo wodnista biegunka kilka razy w ciągu kilku godzin,
- bolesny lub wzdęty brzuch,
- blade, sine albo lepkie dziąsła,
- gorączka lub wyraźne "rozbicie",
- podejrzenie zjedzenia toksycznej rośliny, leków, chemii, kości, zabawki albo śmieci,
- widoczne robaki w kale lub wymiocinach.
Niepokojące jest też to, gdy biegunka trwa dłużej niż dobę. U dorosłego psa czasem można spokojniej obserwować sytuację, ale u szczeniaka granica bezpieczeństwa jest krótsza.
Krew w biegunce u szczeniaka. Czy zawsze oznacza najgorsze?
Mała smuga świeżej krwi może pojawić się przy silnym parciu i podrażnieniu jelit. Nie oznacza automatycznie najgorszego scenariusza. Mimo to u szczeniaka nie warto tego lekceważyć.
Jeśli krwi jest dużo, pojawia się ponownie, stolec jest czarny albo szczeniak jednocześnie wymiotuje, słabnie lub przestaje jeść, potrzebna jest szybka konsultacja. Takie objawy mogą wiązać się m.in. z infekcją, pasożytami u psa, zatruciem, stanem zapalnym jelit albo chorobą zakaźną.
Szczególnie ostrożnym trzeba być u szczeniąt, które nie zakończyły jeszcze pełnego programu szczepień psa. W tej grupie biegunka może być jednym z objawów poważnych chorób wirusowych.
Dwa objawy naraz: kiedy biegunka i wymioty robią się niebezpieczne
Sama biegunka może odwodnić szczeniaka. Biegunka z wymiotami robi to jeszcze szybciej. Jeśli maluch nie jest w stanie utrzymać wody, staje się ospały, ma suche lub lepkie dziąsła, zapadnięte oczy albo wyraźnie słabnie, nie czekaj na poprawę.
U szczeniaka odwodnienie nie zawsze wygląda dramatycznie od razu. Czasem zaczyna się od tego, że pies mniej pije, chowa się, śpi więcej niż zwykle i nie reaguje tak żywo na domowników.
Co można zrobić w domu, jeśli objawy są łagodne?
Jeśli szczeniak jest w dobrej formie, pije, nie wymiotuje, nie ma krwi w kale i biegunka nie jest bardzo nasilona, najważniejsze są trzy rzeczy: woda, spokój i obserwacja.
Nie zabieraj szczeniakowi wody. Nie podawaj też ludzkich leków na biegunkę bez decyzji weterynarza. To, co pomaga człowiekowi, u psa może zaszkodzić.
Warto na chwilę ograniczyć smakołyki, resztki ze stołu i nowe produkty. Po konsultacji z lekarzem można czasem wprowadzić lekkostrawne jedzenie w małych porcjach. Szczeniaka nie powinno się jednak "głodzić na własną rękę", bo młode psy mają inne potrzeby niż dorosłe i szybciej słabną.
Dobrze jest też zrobić zdjęcie kupy albo zabezpieczyć próbkę kału, jeśli weterynarz o to poprosi. To mało przyjemne, ale często bardzo pomaga w diagnostyce.
Największy błąd opiekuna? Czekanie, aż "samo przejdzie"
Przy biegunce u szczeniaka łatwo wpaść w pułapkę: "jeszcze zobaczę do jutra". Czasem rzeczywiście wszystko kończy się na stresie, zmianie karmy albo zbyt dużej ilości przysmaków. Ale gdy dochodzą wymioty, krew, apatia u psa, brak picia albo bardzo częste wodniste stolce, nie jest to już zwykła niestrawność do przeczekania.
Jeśli szczeniak wygląda na chorego, słabnie albo biegunka trwa dłużej niż 24 godziny, nie czekaj z telefonem do weterynarza. U szczeniaka nawet pozornie zwykła biegunka może szybko doprowadzić do osłabienia, odwodnienia i konieczności pilnej pomocy.
Źródła medyczne: Royal Kennel Club wskazuje m.in. na krew w kale, częstą wodnistą biegunkę, wymioty, brak jedzenia/picia, bardzo młody wiek i objawy odwodnienia jako powody kontaktu z weterynarzem. PetMD podkreśla, że biegunka z wymiotami u szczeniaka może szybko prowadzić do groźnego odwodnienia.
