psy (strona 2 z 2)

Niektóre psy nie chcą być tylko domowym pupilem — one naprawdę chcą uczestniczyć w życiu człowieka. Chodzą za opiekunem z pokoju do pokoju, kładą się tam, gdzie on pracuje, i najspokojniejsze są wtedy, gdy mogą mieć go w zasięgu wzroku. Dla wielu osób taka więź jest wzruszająca, bo pies daje poczucie prawdziwego towarzystwa, a nie tylko obecności zwierzęcia w domu. Trzeba jednak pamiętać, że "pies jak cień" to nie zawsze łatwy wybór — takie rasy zwykle potrzebują czasu, uwagi, zajęcia i mądrego uczenia samodzielności.

Pies rzadko pokazuje ból wprost, dlatego wiele pierwszych sygnałów choroby wygląda jak zwykłe "dziwne zachowanie". Może częściej lizać łapy, trzepać głową, spać dłużej niż zwykle albo nagle stracić apetyt. Czasem przyczyna jest błaha, ale czasem właśnie takie drobiazgi są początkiem problemu ze skórą, uszami, stawami, żołądkiem, nerkami albo układem nerwowym. Opiekun nie musi od razu panikować, ale powinien wiedzieć, które objawy warto obserwować uważniej i kiedy nie odkładać kontaktu z weterynarzem.

Pies leży obok na kanapie, wyciąga łapy, a Ty nagle czujesz zapach popcornu, chipsów kukurydzianych albo lekko serowej przekąski. Brzmi dziwnie, ale wielu opiekunów zna ten aromat bardzo dobrze i wcale nie musi on oznaczać, że z pupilem dzieje się coś złego. Za ten zapach najczęściej odpowiada naturalna mikroflora skóry psa, czyli bakterie i drożdżaki żyjące na łapach. Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy zapach staje się bardzo intensywny, łapy są czerwone, wilgotne, swędzące albo pies zaczyna je uporczywie lizać.

Kędzierzawa sierść, łagodny wygląd i opinia psa, który prawie nie gubi włosów sprawiają, że lagotto romagnolo coraz częściej przyciąga uwagę przyszłych właścicieli. Wiele osób widzi w nim spokojnego psa rodzinnego, ale rzeczywistość bywa bardziej złożona. Ta włoska rasa została stworzona do pracy i szukania trufli, dlatego potrzebuje nie tylko spacerów, ale też zajęcia dla głowy. Zanim zdecydujesz się na lagotto romagnolo, warto poznać jego potrzeby, wady i codzienne wymagania.

Pies od czasu do czasu potrząsa głową i zwykle nie ma w tym nic niepokojącego. Może próbować pozbyć się wody z ucha, drobnego pyłku, owada albo zwykłego swędzenia po spacerze. Problem zaczyna się wtedy, gdy trzepanie głową powtarza się często, pies drapie ucho, przechyla głowę albo nie pozwala dotknąć okolicy małżowiny. W takiej sytuacji przyczyną może być infekcja ucha, alergia, ciało obce, pasożyty albo podrażnienie, które bez leczenia potrafi szybko się pogorszyć.

Wiosna kojarzy się ze spacerami, otwartymi oknami, świeżą trawą i pierwszymi pracami w ogrodzie. Dla psów i kotów to także czas nowych zapachów, większej aktywności i dłuższego przebywania na zewnątrz. Problem w tym, że wraz z cieplejszymi dniami pojawiają się zagrożenia, które wielu opiekunów łatwo bagatelizuje. Niektóre rośliny, nawozy, środki przeciw owadom, kleszcze czy nawet wielkanocne dekoracje mogą skończyć się pilną wizytą u weterynarza.

Szczęśliwy pies nie musi mieć najdroższego legowiska, designerskiej obroży ani kosza pełnego zabawek, które dobrze wyglądają na zdjęciach. Takie rzeczy cieszą bardziej człowieka niż zwierzę. Dla psa znacznie ważniejsze jest to, czy czuje się bezpiecznie, ma czas na spokojny sen, może węszyć podczas spaceru, ruszać się bez presji i żyć obok człowieka, który rozumie jego sygnały. Psie szczęście zwykle nie wygląda jak perfekcyjna fotografia z internetu — częściej jak błoto na łapach, nos zanurzony w trawie, spokojne przeciągnięcie się po drzemce i ogon, który merda tak, jakby ruszał całym psem.

Dla wielu opiekunów wizyta u weterynarza trwa kilkanaście minut: badanie, kilka pytań, szczepienie, recepta albo zalecenia do domu. Łatwo wtedy pomyśleć, że skoro pies macha ogonem, a kot "jakoś normalnie funkcjonuje", to nic poważnego się nie dzieje. Nowe globalne badanie wśród lekarzy weterynarii pokazuje jednak, że najważniejsza część ich pracy często dzieje się po cichu — w spojrzeniu, dotyku, porównaniu objawów i wychwyceniu tego, czego opiekun może jeszcze nie zauważać. Właśnie tam czasem zaczyna się ratowanie zdrowia zwierzęcia, zanim choroba pokaże się w pełni.

Sznaucer olbrzym robi duże wrażenie. Jest mocny, elegancki, czujny i bardzo inteligentny. Nie należy jednak mylić go z "większą wersją" małego sznaucera do towarzystwa. To pies pracujący, który potrzebuje ruchu, szkolenia, zajęcia dla głowy i właściciela, który potrafi jasno stawiać granice.

Wiele osób szuka psa, który "nie uczula", i szybko trafia na listy ras hipoalergicznych. Problem w tym, że takie określenie bywa mylące, bo alergeny znajdują się nie tylko w sierści, ale też w naskórku, ślinie i domowym kurzu. Pudel, maltańczyk czy york mogą być lepszym wyborem dla części alergików, ale nie są gwarancją życia bez kichania i łzawiących oczu. Zanim zapadnie decyzja o adopcji albo zakupie, warto sprawdzić coś ważniejszego niż samą nazwę rasy.

Wiele osób decyduje się na drugiego psa, by ich czworonożny przyjaciel miał towarzystwo, a codzienne spacery były jeszcze przyjemniejsze.

Psy od wieków towarzyszyły człowiekowi w codziennym życiu, a w gospodarstwach rolnych odgrywały szczególnie ważną rolę. Współczesne rolnictwo nadal korzysta z ich niezwykłych zdolności, zwłaszcza tam, gdzie liczy się instynkt, wierność i niezawodność. Psy nie tylko pomagają w pilnowaniu dobytku, ale także wspierają rolników w codziennych pracach. W tym artykule przyjrzymy się, jak czworonogi sprawdzają się jako pomocnicy w gospodarstwie i dlaczego ich obecność jest tak cenna.

Azor już był, a Burek dawno odszedł na emeryturę… Jeśli właśnie przyprowadziłeś do domu psa i masz w głowie pustkę, spokojnie – nie jesteś sam. Wybór imienia dla psa to poważna sprawa. Poważniejsza niż się wydaje. Bo to nie tylko słowo, ale dźwięk, który będziesz wypowiadać dziesiątki razy dziennie. Na spacerze, w domu, u weterynarza, czasem nawet w emocjach (kiedy zje Twój nowy but).

Jesteś zainteresowany współpracą z serwisem Świat dla Zwierząt? Możesz napisać do nas w sprawie artykułów sponsorowanych lub innych form współpracy.